Monday, December 15, 2014

Մայրենի

Ավետիք Իսահակյան՝ բանաստեղծություն

Տես՝ այստեղ

Հարցազրույց ինքս ինձ հետ

Տես՝ այստեղ

26.02.2015

<<Փարվանա>>լեգենդի I մասն անգիր ենք սովորում 


Բարձրագահ Աբուլն ու Մըթին սարեր
Մեջք մեջքի տըված կանգնել վեհափառ,
Իրենց ուսերին, Ջավախքից էլ վեր՝
Բըռնած պահում են մի ուրիշ աշխարհ:
Ասում են՝ էնտեղ արծըվի նըման,
Ծիծղուն, կապուտակ երկընքի ծոցում,
Նըստում էր էն սեգ սարերի արքան
Իրեն Փարվանա ճերմակ ամրոցում:



Փարվանա արքան մի աղջիկ ուներ.

Ու ոչ մի որսկան դեռ իրեն օրում
Էնքան գեղեցիկ եղնիկ չէր տեսել`
Իր որսն անելիս Մըթին սարերում:

Աշխույժ մանկությամբ զարդարում էր նա
Ծերության օրերն ու սարերն իր հոր,
Ու ապրում էր ծեր արքան Փարվանա
Իրեն էն քընքուշ ծաղկով բախտավոր:

Մեծ բախտը սակայն առաջևն էր դեռ.
Եկավ էն օրն էլ հասավ երջանիկ,
Ու ղըրկեց արքան ուրախ դեսպաններ
Ամեն մի ամրոց, ամեն արքունիք:

— Ո՜րտեղ է, ասավ, էն քաջը, թե կա,
Իմ չընաշխարհիկ դըստերն արժանի,
Թող առնի իր ձին, իր զենքն ու զըրահ,
Գա՜, ցույց տա իրեն, իր բախտը տանի…

Ես կարողանում եմ ստուգատես 2015՝ Մայրենի

Ես կարողանում եմ ընթերցել, ներկայացնում եմ հետևյալ ստեղծագործությունները՝ Մթնաձոր   Մարդկային կատագերգություն  Բան ունեմ ասելու

Ես կարողանում եմ վերլուծել իմ կարդացած ստեղծագործությունները` Այստեղ
  • կարողանում եմ գեղարվեստորեն շարադրել մտքերս (դնել հղումները)  
  • Փայլլող ձմեռ է: Լուսամուտներից դուրս հիանալի ձմեռ է և մարդիկ հիանում են ձյան փայլով: Մարդիկ չեն ուզում քնել, որովհետև ուզում են անընդհատ նայեն, աչք չթարթեն միայն նայեն: Սիրում են այս եղանակը: Ձյունը երջանկացնում է մարդկանց իր հետաքրքիր արկածներով և գույնով: Հետաքրքիր է. Արև չկա, միայն դա է պակասում: Բոլոր փողոցներում և մայթերում ձյունն է շողշողում: Կարծես սպիտակ տերև լինեն, որ պարելով, ուրախ թափվում են, թափվում: Երազները միայն ձյան, փաթիլի, լուսնի և արևի մասին են լինում:
  • կարողանում եմ ներկայացնել բանավոր խոսքս ռադիոնյութերի տեսքով (դնել հղումները) Տես այստեղ
  • կարողանում եմ բերանացի ներկայացնել բանաստեղծությունները (բեմում, տեսաֆիլմով)
  • Կարողանում եմ

24.12.2014 Հեքիաթը շատ հետաքրքիր էր: Այս հեքիաթի գլխավոր ասելիքը այն էր, որ ամենալավ տեղը մարդու համար իր ծննդավայրն է և նրանից հեռու չես կարող մնալ և երջանիկ ապրել: Եղևնին չգիտեր, որ տխուր է լինելու առանց իր ընկերուհի եղևնիների, առանց թռչչուների ծըվծըվոցով երգերի, առանց անտառի ջերմությանն ու գեղեցկության: Ինձ դուր չեկավ եղևնին, որովհետև կարծում եմ, որ նա համառ էր ուզում էր մեծանալ գեղեցիկ լինել, բայց նայև դուր եկավ, որովհետև նա ուզում էր գեղեցկացնել սենյակը իր գեղեցիկ և հմայիչ ճյուղերով:

23.12.2014

Այս պիեսի գլխավոր ասելիքը այն էր, որ պետք չէ շատ բան ուզել, ձմեռ պապիկից, որ բավարարվենք մեր ունեցածով, չէ՞ որ մեզ աշխարհը տված է ապրելու համար և այն շատ լավ տեղ է, չէ՞ որ գիշեր ունենք, որպեսզի հանգստանանք և քնենք մենք ունենք դրանց հնարավորությունները: Հեղինակը խնդրում էր, որ ձմեռ պապը շարունակ չհարցներ երեխաներին թե ի՞նչ են ուզում և երեխաները չկարծեն, որ դու պատրաստվում ես տալ նրանց ինչ ուզում են: Փորձիր նրանց բացատրել, որ նրանք ամեն ինչ ունեն, անգամ եթե նրանք աղքատ են և ուզում են գեղեցիկ տուն, որ ապրեն, կարող է նայև զգեստների, ուտելիքի և բոլոր ուրիշ բաների համար: Երեխաներին ոգևորիր, որ նրանք ունեն ամեն ինչ երջանիկ լինելու համար:Երեխաները ձմեռ պապիին հավատում են: Ձմեռ պապ եթե երեխաներին չես կարողանում տալ այն ինչ նրանք ուզում են, բացատրիր, թե որ քան նրանք արդեն ունեն: ԵՎ մարդկանց նվիրելը միակ բանն է, որ կարող է ցանկացած մարդու երջանկացնել նախադասության մեջ գլխավոր ասելիքն է:
Վերլուծեք հեքիաթը՝ պատասխանելով հետևյալ հարցերին:
1. Գրավոր պատմեք երկու ծառերի մասին, համեմատեք նրանց:
2. Ո՞րն է հեքիաթի գլխավոր ասելիքը:
3. Համաձայն եք արդյո՞ք ստեղծագործության ասելիքի հետ, ինչո՞ւ:
4. Ձեզ ամենից շատ ո՞ր կերպարն է դուր եկել, ինչո՞ւ:
5. Որպես վերջաբան՝ գրեք ձեր կարծիքը ստեղծագործության մասին:
Նոր վերջաբան հորինեք առակի համար:
22.12.2014
Կանաչ եղևնին փոքրիկ էր շատ, սիրտը բարի էր, իսկ բարդին շատ համառ էր և միայն ուզում էր, որ ինքը մեծանա և գեղեցիկ լինի: Հեքիաթի գլխավոր ասելիքը այն էր, որ միայն պետք չէ քեզ լավ լինի, բոլորն էլ ուզում են գեղեցիկ, հմայիչ և բարձրահասակ լինեն և մի եղիր այդքան գոռոզ, որքան Բարդին էր, այլ օգնիր բոլորին, որ հասնեն իրենց նպատակին: Այո, համաձայն եմ, որովհետև հեղինակը իրականությունն է գրել: Ինձ ամենից շատ դուր եկավ Կանաչ և փոքրիկ եղևնին, որոհետև նա բարի էր, թեև նրան բարդին չօգնեց, բայց նա բարդուն տաքացրեց իր կանաչ տերևներով և բարդին չմրսեց: Ինձ շատ դուր եկավ այս հեքիաթը: Ես նաև կցանկանայի, որ մի քիչ էլ այգեպանի մասին պատմեր հեղինակը և երբ որ զրուցում էին եղևնիները այգեպանը գար և որևէ խորհուրդ տար նրանց կամ ինչ-որ այդպիսի մի բան: Ինձ թվոմ է պետք չէ հորինել վերջաբան, որովհետև շատ համապատասխան և մի քիչ էլ հուզիչ վերջաբան է:

Լրացուցիչ աշխատանք   Վերլուծեք առակը՝ պատասխանելով հետևյալ հարցերին:1. Գրավոր պատմեք երկու եղևնիների մասին, համեմատեք նրանց:2. Ո՞րն է առակի գլխավոր ասելիքը:3. Համաձայն եք արդյո՞ք առակի ասելիքի հետ, ինչո՞ւ:4. Ձեզ ամենից շատ ո՞ր կերպարն է դուր եկել, ինչո՞ւ:5. Որպես վերջաբան՝ գրեք ձեր կարծիքը ստեղծագործության մասին:Նոր վերջաբան հորինեք առակի համար:

Եղևնիները տարբեր էին, մեկը համառ էր, իսկ մյուսը սիրում էր օգնել: Մեկը տգեղ էր, իսկ մյուսը շատ գեղեցիկ: Տգեղ եղևնին հարուստ էր խելքով, իսկ գեղեցիկ եղևնին հարուստ էր իր գեղեցկությամբ, որը չուներ մյուս եղևնին: առակի գլխավոր ասելիքը այն է, որ պետք չէ լինել համառ, ինքնահավան այլ պետք է լինել, երջանիկ և այդ երջանկությունը փորձեք գտնել, ոչ թե ձեր, այլ մարդկանց մեջ, օգնելով նրանց երջանիկ զգալ: Այո, ես համաձայն եմ առակի ասելիքի հետ, որովհետև դա ճիշտ է: Ինձ ամենից շատ դուր եկավ տգեղ եղևնու կերպարը, որովհետև տգեղ եղևնին ուշադրություն չէր դարձնում իր տգեղության վրա և օգնում էր մարդկանց, բայց ինձ գեղեցիկ եեղևնին էլ դուր եկավ, որովհետև վերջում իր սխալը հասկացավ: Ես հավանեցի այս ստեղծագործությունը, նա մեզ ուսուցանումմ էր: Ես հասկացա, որ պետք չէ լինել գոռոզ:

12.12.2014II դասԱռաջադրանք 35 /03-04.12.2014/
Փայլլող ձմեռ է: Լուսամուտներից դուրս հիանալի ձմեռ է և մարդիկ հիանում են ձյան փայլով: Մարդիկ չեն ուզում քնել, որովհետև ուզում են անընդհատ նայեն, աչք չթարթեն միայն նայեն: Սիրում են այս եղանակը: Ձյունը երջանկացնում է մարդկանց իր հետաքրքիր արկածներով և գույով: Հետաքրքիր է. Արև չկա, միայն դա է : Բոլոր փողոցներում և մայթերում ձյունն է շողշողում: Կարծես սպիտակ տերև լինեն, որ պարելով, ուրախ թափվում են, թափվում: Երազները միայն ձյան, փաթիլի, լուսնի և արևի մասին են լինում:

Կարդալ հատվածները՝ ուշադրություն դարձնելով ձմեռային պատկերներին:

1. Լուռ, արծաթաշող գիշեր է. ձյուն է ու լուսին։ Փայլում է ձյունը տանիքների վրա, փայլում է ցանկապատերին և շողշողում ծառերի ճյուղերին։Ամեն ինչ ողողված է լուսնի առատ լույսով։Փոքրիկ քաղաքը քնած է խաղաղ։ Փողոցները դատարկ են. պահակներ անգամ չեն երևում։ Շները երբեմն հատ-ընդհատ հաչում են լուսնի վրա և, ուշադրության չարժանանալով, լռում զայրացած մռռոցով։ Կեսգիշերից անց է, բայց քաղաքացի Հակոբի քունը չի տանում։ Չնայած սենյակը տաք է, անկողինը փափուկ, բայց և այնպես քնել չի կարողանում։ Այս բանը պատահում է գրեթե ամեն գիշեր։ Օ՜, երկար են ձմռան գիշերները, մարդ հոգնում է քնելուց։ Եվ Հակոբը լուսամուտից նայելով լուսնի առատ լույսին, շողշողուն ձյուներին, մտածում է.— ի~նչ լավ կլինի ձմռան գիշերն էլ ամառվա պես կարճ լինի, մարդիկ իզուր ժամանակ չեն կորցնի և կաշխատեն մի բան գլուխ բերել, թե չէ անխոս պառկելուց ի՞նչ օգուտ։ Մտածում է Հակոբը, տնքում է հոդացավ ունեցողի նման և հազում այնպիսի մի հազով, որով ուշադրություն են հրավիրում կամ ուզում են իմանալ՝ հարևանը քնա՞ծ է, թե ոչ

/Ստ Զորյան ,,Ձմռան գիշեր,,/։2.

 Ձյուն է գալիս…Սպիտակ փաթիլները, ինչպես խնձորենու ծաղկաթերթեր, դողալով ու երկյուղած իջնում են տանիքների վրա, մարդկանց գլխին, ուսերին, ձիերի մեջքին, ծառերի ճյուղերին ու հեռագրաթելերին, և գիշերային թիթեռների պես պտտվում վառված լապտերների շուրջը։Կարծես մի անողորմ, մի հսկայական ձեռք երկնային բարձունքից մաղում-թափում է նրանց ցած, որ գան-թաղվեն փողոցների ցեխերի մեջ։Եվ ահա վախվխելով իջնում են նրանք։ Ուրիշ մարդկանց թվում իջնում են նրանք և ծեր ամուրի Պողոսի ուսերին ու գլխին, որ վերարկուի օձիքն ականջներին քաշած պաշտոնատեղից դառնում է տուն։ /Ստ. Զորյան ,,Բարեկամներ,,/Լրացուցիչ կրթությունՆկարագրեք ձեր տեսած ձմեռը:Փայլլող ձմեռ է: Լուսամուտներից դուրս հիանալի ձմեռ է և մարդիկ հիանում են ձյան փայլով: Մարդիկ չեն ուզում քնել, որովհետև ուզում են անընդհատ նայեն, աչք չթարթեն միայն նայեն: Սիրում են այս եղանակը: Ձյունը երջանկացնում է մարդկանց իր հետաքրքիր արկածներով և գույով: Հետաքրքիր է. Արև չկա, միայն դա է : Բոլոր փողոցներում և մայթերում ձյունն է շողշողում: Կարծես սպիտակ տերև լինեն, որ պարելով, ուրախ թափվում են, թափվում: Երազները միայն ձյան, փաթիլի, լուսնի և արևի մասին են լինում: կյանքը: Ես ապրում եմ Անգլիայում և այցելում եմ տարբեր տներ: Մի անգամ անցնում էի միմեծ տան կողքով և ցանկացա մտնել տեսնել նրա ներսում ինչ կա: Ես մտա այդ տուն, Այդտեղապրում  էր մի հոգևորական: Ես շատ էի գնումայդ տուն և կարծես ընկերացել էինք ես և հոգևորականը:Մի անգամ գիշերը ես հոտ զգացի գնցիհյուրասենյակ և տեսա, որ իր վարագույրները այրվում են և քիչ հետո էլ տունը կարյվի,ես չգիտեի ինչ անեմ փորձում էի արթնացնել հոգևորականին, բայց չէր ստացվում: Ես եթեչարթնացնեի հոգևորականին տունը կայրվեր: Ես ուրիշ ելք չունեի, պետք է կծեի նրան, որպեսզինա արթնանա:Ես կծեցի նրա այտը: Երբ նա արթնացավ, բարկացավ ինձ վրա, հետո  տեսավ, որ իր տան վարագույրները վառվում են հասկացավ,որ իր տունը այրվելու էր, եթե չարթնացնեի նրան: Նա հասկացավ ինձ և միասին մարեցինք կրակը: Այդ օրվանից դարձանք  հավերժ ընկերներ:


Կարևոր նվեր Կարևոր նվեր 

Երբևէ չեի մտածել, որ կարող եմ ես՝ առնետս ընկերանալ մարդկանցհետ:  Ես օգնում եմ մարդկանց, փրկում եմ մարդկանցկյանքը: Ես ապրում եմ Անգլիայում և այցելում եմ տարբեր տներ: Մի անգամ անցնում էի միմեծ տան կողքով և ցանկացա մտնել տեսնել նրա ներսում ինչ կա: Ես մտա այդ տուն, Այդտեղապրում  էր մի հոգևորական: Ես շատ էի գնումայդ տուն և կարծես ընկերացել էինք ես և հոգևորականը:Մի անգամ գիշերը ես հոտ զգացի գնցիհյուրասենյակ և տեսա, որ իր վարագույրները այրվում են և քիչ հետո էլ տունը կարյվի,ես չգիտեի ինչ անեմ փորձում էի արթնացնել հոգևորականին, բայց չէր ստացվում: Ես եթեչարթնացնեի հոգևորականին տունը կայրվեր: Ես ուրիշ ելք չունեի, պետք է կծեի նրան, որպեսզինա արթնանա:Ես կծեցի նրա այտը: Երբ նա արթնացավ, բարկացավ ինձ վրա, հետո  տեսավ, որ իր տան վարագույրները վառվում են հասկացավ,որ իր տունը այրվելու էր, եթե չարթնացնեի նրան: Նա հասկացավ ինձ և միասին մարեցինք կրակը: Այդ օրվանից դարձանք  հավերժ ընկերներ:

Կարևոր նվեր 

Կարևոր նվեր Առավոտյան մի աղջիկ  գնաց պատշգամբ և նայեց ներքև: Դրսում շատ ձյուն էր և նա հիշեց, որ շուտով Ամանոր է և որոշեց նվեր գնել իր փոքր եղբորը: Նա գնաց խանութ և մտածեց <<  Իմ եղբորը ավելի լավ է տանեմ ճամփորդության,  քան ինչ-որ նվեր գնեմ, որը այդքան էլ կարևոր նվեր չէ>>  Մտածեց և այդպես էլ արեց: Նա ամեն օր մտածում էր, ուր պետք է տանի իր եղբորը: Նա դատիարակում էր իր եղբորը պահում, մեծացնում, հոգ էր տանում նրա մասին: Նա զգուշացրել էր իր հորը, իսկ հայրիկը պատասխանել էր:-Իմ որդի Նարեկը, շատ կուրախանա քո նվերից, եթե ուզում ես նվիրիր նրան քո նվերը: ԵՎ Ամանորի գիշերը իր եղբորն ասեց, որ իր հագուստները հավաքի, որովհետև պետք է գնան տեղ: Քույրը, այսինքն՝ Անին, ճանապարհին փակել էր իր եղբոր աչքերը, որպեսզի անակնկալ լինի նրան, Նարեկը շատ էր սիրում փուչիկ և քույրը, այդ ամենը իմանալով, գնեց նրան երկու գեղեցիկ փուչիկ: Երբ հասան տեղ, Անին բացեց Նարեկի աչքերը, և մի գեղեցիկ տեսարան բացվեց: Նա իր եղբորը տարել էր մի հետաքրքիր հյուրանոց: Այդ հյուրանոցի դիմաց խոճկորներ էին, բայց շուտով գնացին: Անին և Նարեկը միմյանց օգնում էին ամեն հարցում և նրանք գնում էին հեքիաթային սենյակ և խաղում: Նրանք հագնում էին իրենց բաճկոնները և գնում դուրս ձնագնդի խաղալու:

Մեծահասակ, որը այնքան էլ մեծահասակ չէՄեծահասակ, որը այնքան էլ մեծահասակ չէ, իրականում մեծահասակ է: Բոլոր մեծահասակները կարծում են, որ էլ ոչինչ չեն կարող անել, իսկ ես դեմ եմ դրան: Մեծահասակները կարող են ամեն ինչ անել, ուղղակի չեն ուզում, իսկ եթե ուզեն և մտքներին դնեն, իրենց մոտ ամեն ինչ կստացվի: Ես մեծահասակ մի այն չեմ հասկանում տատիկ, պապիկ: Ինձ թվում է, որ 45նանց մարդիկ արդեն մեծ են և իրենք նույնպես սկսում են այդ տարիքից արդեն դժգոհել և տընքտընքալ, իբր թե արդեն ծեր են և բարձրաձայնում են.- Ո՞նց պետք է ինձ պահեք արդեն մեծացել եմ, մեկ է տեսար վաղը հիվանդաց ո՞նց է լինելու չգիտեմ:Շատ եմ նեղվում երբ այս նախադասությունը լսում եմ տատիկիցս: Ինչպես հասկացաք այդ նախադասությունը ինձ հայտնի էր տատիկիցս: Իմ տատիկնել արդեն 60նանց է, բայց երբեք չեք լսի նրանից, որ այդպիսի բան  


Իմ ընտրած բանաստեղծությունը Վահան Տերյան-ից 13. ԱՇՆԱՆ ԳԻՇԵՐՉըգիտեմ՝ որտեղի՛ց է գալիսՋութակի հեկեկանքը տրտումԵվ լալիս է անվերջ ու լալիսԵվ անվերջ ծավալվում իմ սրտում։Անհույս է այդ երգը, որպես մութ Գիշերըս, գիշերըս աշունքվա. — Կարծես՝ սուգ են անում և անգութ Եվ դառը լալիս են իմ վրա...Այնքան վիշտ կա անհույս այդ երգում, Այնքան դառը տանջանք ու թախիծ, Եվ անվերջ, հավիտյան է երգում, Հեկեկում այդ երգը այնտեղից.,.Եվ ձուլված է արդեն իմ հոգուն, Իմ բոլոր օրերին է ձուլված. Տրտմություն է իմ շուրջն ու բեկում, Իմ հոգում է անվերջ սուգ ու լաց...Ա՜խ, բոլոր կողմերում է թախիծ, Ամե՜ն տեղ է փռված տրտմություն. Եվ արդյոք՝ որտեղի՞ց, որտեղի՞ց Սպասեմ ավետիք ու խնդում...  Ընտրեցի հենց այս բանաստեղծությունը, որովհետև ինձ դուր եկավ նրա վերնգիրը: Այս բանաստեղծությունը ինձ հիշեցրեց իմ լավ օրերը: Ստեղծագործության ուժեղ պատկերը ինձ թվում է այն պատկերն է, որը ինձ դուր է եկել: Ինձ դուր է եկել այս պատկերը:Ա՜խ, բոլոր կողմերում է թախիծ, Ամե՜ն տեղ է փռված տրտմություն. Եվ արդյոք՝ որտեղի՞ց, որտեղի՞ց Սպասեմ ավետիք ու խնդում...Ընտրեցի հենց այս պատկերը, որովհետև ինձ հուզեց և կցանկանայի քնարական հերոսին օգնել:
Ես կարողանում եմ...Մայրենիից կարողանում եմ կարդալ, սիրով կարդում եմ տեղեկատվական գրքեր քաղաքների, գյուղերի, մարդկանց մասին, պատրաստում եմ ֆիլմեր և այլն: Մայրենիից գնում եմ ճամփարդությունների և պատրաստում ֆիլմ էր: Կարողանում եմ իմ բլոգում նյութեր թողարկել: Կարողանում եմ մասնակցել առցանց դասերի, մասնակցում եմ բանավոր քննարկումներին և Նոր ռադիոին, կարողանում եմ  միտքս  գեղեցիկ շարադրել: Կարողանում եմ բառարանից և համացանցից օգտվել, մարդկանցից հարցազրույց վերցնել, մարդկանց հետ խոսել ավելի պարզ, ինքնուրույն կարողանում եմ բառերը քանդել և վերլուծել, խառը նախադասությունները դասավորում եմ և ստանում տեքստ, տեքստի հերոսներին մեղադրել, արդարացնել, գրադարանից վերցնում եմ ինձ հետաքրքիր գրքեր և կարդում եմ, օգտվում եմ  Word, PowerPoint, pizap, Movie Maker, paint և այլ ծրագրերից:Երբևէ չեի մտածել, որ կարող եմ ես՝ առնետս ընկերանալ մարդկանցԵրբևէ չեի մտածել, որ կարող եմ ես՝ առնետս ընկերանալ մարդկանց
Ո՞վ եմ ես....Ո՞վ եմ ես, այս հարցին մենակ կարողեմ ես պատասխանել: Ես մի մարդ եմ ով ունի իր մտածելու ունակությունը, իմ անունը Եվա է և դրանից ոչինչ չի փոխում և ես սովորական մարդ եմ: Իմ բնավորության ամենալավ գիծը այն է, որ ես ընկերասեր եմ ու անգամ անծանոթին ես կարող եմ ասել, որ իրեն սիորում եմ, այսինքն բոլորին սիրում եմ: Կցանկանայի բնավորությանս մեջ ուղղել այն ինչ, որ վատ է և ես չգիտեմ այդ վատ բանը, բայց աստված գիտի  և թող նա ուղղի և ես կհասկանամ, թ՞ե ինչներ այդ վատ բանը և ինչներ ինձ խանգառում ապրել: Կուզեի ընկերություն անել այն մարդու հհետ, ով իմ տարիքի է, հասկացող ուղեղ ունի, մարդուն օգնել գիտի, իսկ այդ ամենը իմ ընկերների սրտերում կա և ես շնորհակալ եմ այն մարդուն ով ինձ ծանոթացրեց իմ ՍԻՐԵԼԻ ԸՆԿԵՐՆԵՐԻ հետ:մենակ կարողեմ ես պատասխանել: Ես մի մարդ եմ ով ունի իր մտածելու ունակությունը, իմանունը Եվա է և դրանից ոչինչ չի փոխում և ես սովորական մարդ եմ: Իմ բնավորության ամենալավգիծը այն է, որ ես ընկերասեր եմ ու անգամ անծանոթին ես կարող եմ ասել, որ իրեն սիորումեմ, այսինքն բոլորին սիրում եմ: Կցանկանայի բնավորությանս մեջ ուղղել այն ինչ, որ վատէ և ես չգիտեմ այդ վատ բանը, բայց աստված գիտի  և թող նա ուղղի և ես կհասկանամ, թ՞ե ինչներ այդ վատբանը և ինչներ ինձ խանգառում ապրել: Կուզեի ընկերություն անել այն մարդու հհետ, ովիմ տարիքի է, հասկացող ուղեղ ունի, մարդուն օգնել գիտի, իսկ այդ ամենը իմ ընկերներիսրտերում կա և ես շնորհակալ եմ այն մարդուն ով ինձ ծանոթացրեց իմ ՍԻՐԵԼԻ ԸՆԿԵՐՆԵՐԻհետ: I դասհետ:  Ես օգնում եմ մարդկանց, փրկում եմ մարդկանց

12.12.2014II դասԱռաջադրանք 35 /03-04.12.2014/
12.12.2014II դասԱռաջադրանք 35 /03-04.12.2014/ Փայլլող ձմեռ է: Լուսամուտներից դուրս հիանալի ձմեռ է և մարդիկ հիանում են ձյան փայլով: Մարդիկ չեն ուզում քնել, որովհետև ուզում են անընդհատ նայեն, աչք չթարթեն միայն նայեն: Սիրում են այս եղանակը: Ձյունը երջանկացնում է մարդկանց իր հետաքրքիր արկածներով և գույով: Հետաքրքիր է. Արև չկա, միայն դա է : Բոլոր փողոցներում և մայթերում ձյունն է շողշողում: Կարծես սպիտակ տերև լինեն, որ պարելով, ուրախ թափվում են, թափվում: Երազները միայն ձյան, փաթիլի, լուսնի և արևի մասին են լինում: Փայլլող ձմեռ է: Լուսամուտներից դուրս հիանալի ձմեռ է և մարդիկ հիանում են ձյան փայլով: Մարդիկ չեն ուզում քնել, որովհետև ուզում են անընդհատ նայեն, աչք չթարթեն միայն նայեն: Սիրում են այս եղանակը: Ձյունը երջանկացնում է մարդկանց իր հետաքրքիր արկածներով և գույով: Հետաքրքիր է. Արև չկա, միայն դա է : Բոլոր փողոցներում և մայթերում ձյունն է շողշողում: Կարծես սպիտակ տերև լինեն, որ պարելով, ուրախ թափվում են, թափվում: Երազները միայն ձյան, փաթիլի, լուսնի և արևի մասին են լինում:
Կարդալ հատվածները՝ ուշադրություն դարձնելով ձմեռային պատկերներին:1. Լուռ, արծաթաշող գիշեր է. ձյուն է ու լուսին։ Փայլում է ձյունը տանիքների վրա, փայլում է ցանկապատերին և շողշողում ծառերի ճյուղերին։Ամեն ինչ ողողված է լուսնի առատ լույսով։Փոքրիկ քաղաքը քնած է խաղաղ։ Փողոցները դատարկ են. պահակներ անգամ չեն երևում։ Շները երբեմն հատ-ընդհատ հաչում են լուսնի վրա և, ուշադրության չարժանանալով, լռում զայրացած մռռոցով։ Կեսգիշերից անց է, բայց քաղաքացի Հակոբի քունը չի տանում։ Չնայած սենյակը տաք է, անկողինը փափուկ, բայց և այնպես քնել չի կարողանում։ Այս բանը պատահում է գրեթե ամեն գիշեր։ Օ՜, երկար են ձմռան գիշերները, մարդ հոգնում է քնելուց։ Եվ Հակոբը լուսամուտից նայելով լուսնի առատ լույսին, շողշողուն ձյուներին, մտածում է.— ի~նչ լավ կլինի ձմռան գիշերն էլ ամառվա պես կարճ լինի, մարդիկ իզուր ժամանակ չեն կորցնի և կաշխատեն մի բան գլուխ բերել, թե չէ անխոս պառկելուց ի՞նչ օգուտ։ Մտածում է Հակոբը, տնքում է հոդացավ ունեցողի նման և հազում այնպիսի մի հազով, որով ուշադրություն են հրավիրում կամ ուզում են իմանալ՝ հարևանը քնա՞ծ է, թե ոչ /Ստ Զորյան ,,Ձմռան գիշեր,,/։2. Ձյուն է գալիս…Սպիտակ փաթիլները, ինչպես խնձորենու ծաղկաթերթեր, դողալով ու երկյուղած իջնում են տանիքների վրա, մարդկանց գլխին, ուսերին, ձիերի մեջքին, ծառերի ճյուղերին ու հեռագրաթելերին, և գիշերային թիթեռների պես պտտվում վառված լապտերների շուրջը։Կարծես մի անողորմ, մի հսկայական ձեռք երկնային բարձունքից մաղում-թափում է նրանց ցած, որ գան-թաղվեն փողոցների ցեխերի մեջ։Եվ ահա վախվխելով իջնում են նրանք։ Ուրիշ մարդկանց թվում իջնում են նրանք և ծեր ամուրի Պողոսի ուսերին ու գլխին, որ վերարկուի օձիքն ականջներին քաշած պաշտոնատեղից դառնում է տուն։ /Ստ. Զորյան ,,Բարեկամներ,,/Լրացուցիչ կրթությունՆկարագրեք ձեր տեսած ձմեռը:Փայլլող ձմեռ է: Լուսամուտներից դուրս հիանալի ձմեռ է և մարդիկ հիանում են ձյան փայլով: Մարդիկ չեն ուզում քնել, որովհետև ուզում են անընդհատ նայեն, աչք չթարթեն միայն նայեն: Սիրում են այս եղանակը: Ձյունը երջանկացնում է մարդկանց իր հետաքրքիր արկածներով և գույով: Հետաքրքիր է. Արև չկա, միայն դա է : Բոլոր փողոցներում և մայթերում ձյունն է շողշողում: Կարծես սպիտակ տերև լինեն, որ պարելով, ուրախ թափվում են, թափվում: Երազները միայն ձյան, փաթիլի, լուսնի և արևի մասին են լինում: կյանքը: Ես ապրում եմ Անգլիայում և այցելում եմ տարբեր տներ: Մի անգամ անցնում էի միմեծ տան կողքով և ցանկացա մտնել տեսնել նրա ներսում ինչ կա: Ես մտա այդ տուն, Այդտեղապրում  էր մի հոգևորական: Ես շատ էի գնումայդ տուն և կարծես ընկերացել էինք ես և հոգևորականը:Մի անգամ գիշերը ես հոտ զգացի գնցիհյուրասենյակ և տեսա, որ իր վարագույրները այրվում են և քիչ հետո էլ տունը կարյվի,ես չգիտեի ինչ անեմ փորձում էի արթնացնել հոգևորականին, բայց չէր ստացվում: Ես եթեչարթնացնեի հոգևորականին տունը կայրվեր: Ես ուրիշ ելք չունեի, պետք է կծեի նրան, որպեսզինա արթնանա:Ես կծեցի նրա այտը: Երբ նա արթնացավ, բարկացավ ինձ վրա, հետո  տեսավ, որ իր տան վարագույրները վառվում են հասկացավ,որ իր տունը այրվելու էր, եթե չարթնացնեի նրան: Նա հասկացավ ինձ և միասին մարեցինք կրակը: Այդ օրվանից դարձանք  հավերժ ընկերներ:
Կարևոր նվեր Կարևոր նվեր I դասԵրբևէ չեի մտածել, որ կարող եմ ես՝ առնետս ընկերանալ մարդկանցհետ:  Ես օգնում եմ մարդկանց, փրկում եմ մարդկանցկյանքը: Ես ապրում եմ Անգլիայում և այցելում եմ տարբեր տներ: Մի անգամ անցնում էի միմեծ տան կողքով և ցանկացա մտնել տեսնել նրա ներսում ինչ կա: Ես մտա այդ տուն, Այդտեղապրում  էր մի հոգևորական: Ես շատ էի գնումայդ տուն և կարծես ընկերացել էինք ես և հոգևորականը:Մի անգամ գիշերը ես հոտ զգացի գնցիհյուրասենյակ և տեսա, որ իր վարագույրները այրվում են և քիչ հետո էլ տունը կարյվի,ես չգիտեի ինչ անեմ փորձում էի արթնացնել հոգևորականին, բայց չէր ստացվում: Ես եթեչարթնացնեի հոգևորականին տունը կայրվեր: Ես ուրիշ ելք չունեի, պետք է կծեի նրան, որպեսզինա արթնանա:Ես կծեցի նրա այտը: Երբ նա արթնացավ, բարկացավ ինձ վրա, հետո  տեսավ, որ իր տան վարագույրները վառվում են հասկացավ,որ իր տունը այրվելու էր, եթե չարթնացնեի նրան: Նա հասկացավ ինձ և միասին մարեցինք կրակը: Այդ օրվանից դարձանք  հավերժ ընկերներ:Կարևոր նվեր Կարևոր նվեր Առավոտյան մի աղջիկ  գնաց պատշգամբ և նայեց ներքև: Դրսում շատ ձյուն էր և նա հիշեց, որ շուտով Ամանոր է և որոշեց նվեր գնել իր փոքր եղբորը: Նա գնաց խանութ և մտածեց <<  Իմ եղբորը ավելի լավ է տանեմ ճամփորդության,  քան ինչ-որ նվեր գնեմ, որը այդքան էլ կարևոր նվեր չէ>>  Մտածեց և այդպես էլ արեց: Նա ամեն օր մտածում էր, ուր պետք է տանի իր եղբորը: Նա դատիարակում էր իր եղբորը պահում, մեծացնում, հոգ էր տանում նրա մասին: Նա զգուշացրել էր իր հորը, իսկ հայրիկը պատասխանել էր:-Իմ որդի Նարեկը, շատ կուրախանա քո նվերից, եթե ուզում ես նվիրիր նրան քո նվերը: ԵՎ Ամանորի գիշերը իր եղբորն ասեց, որ իր հագուստները հավաքի, որովհետև պետք է գնան տեղ: Քույրը, այսինքն՝ Անին, ճանապարհին փակել էր իր եղբոր աչքերը, որպեսզի անակնկալ լինի նրան, Նարեկը շատ էր սիրում փուչիկ և քույրը, այդ ամենը իմանալով, գնեց նրան երկու գեղեցիկ փուչիկ: Երբ հասան տեղ, Անին բացեց Նարեկի աչքերը, և մի գեղեցիկ տեսարան բացվեց: Նա իր եղբորը տարել էր մի հետաքրքիր հյուրանոց: Այդ հյուրանոցի դիմաց խոճկորներ էին, բայց շուտով գնացին: Անին և Նարեկը միմյանց օգնում էին ամեն հարցում և նրանք գնում էին հեքիաթային սենյակ և խաղում: Նրանք հագնում էին իրենց բաճկոնները և գնում դուրս ձնագնդի խաղալու: Մեծահասակ, որը այնքան էլ մեծահասակ չէՄեծահասակ, որը այնքան էլ մեծահասակ չէ, իրականում մեծահասակ է: Բոլոր մեծահասակները կարծում են, որ էլ ոչինչ չեն կարող անել, իսկ ես դեմ եմ դրան: Մեծահասակները կարող են ամեն ինչ անել, ուղղակի չեն ուզում, իսկ եթե ուզեն և մտքներին դնեն, իրենց մոտ ամեն ինչ կստացվի: Ես մեծահասակ մի այն չեմ հասկանում տատիկ, պապիկ: Ինձ թվում է, որ 45նանց մարդիկ արդեն մեծ են և իրենք նույնպես սկսում են այդ տարիքից արդեն դժգոհել և տընքտընքալ, իբր թե արդեն ծեր են և բարձրաձայնում են.- Ո՞նց պետք է ինձ պահեք արդեն մեծացել եմ, մեկ է տեսար վաղը հիվանդաց ո՞նց է լինելու չգիտեմ:Շատ եմ նեղվում երբ այս նախադասությունը լսում եմ տատիկիցս: Ինչպես հասկացաք այդ նախադասությունը ինձ հայտնի էր տատիկիցս: Իմ տատիկնել արդեն 60նանց է, բայց երբեք չեք լսի նրանից, որ այդպիսի բան
Իմ ընտրած բանաստեղծությունը Վահան Տերյան-ից 13. ԱՇՆԱՆ ԳԻՇԵՐՉըգիտեմ՝ որտեղի՛ց է գալիսՋութակի հեկեկանքը տրտումԵվ լալիս է անվերջ ու լալիսԵվ անվերջ ծավալվում իմ սրտում։Անհույս է այդ երգը, որպես մութ Գիշերըս, գիշերըս աշունքվա. — Կարծես՝ սուգ են անում և անգութ Եվ դառը լալիս են իմ վրա...Այնքան վիշտ կա անհույս այդ երգում, Այնքան դառը տանջանք ու թախիծ, Եվ անվերջ, հավիտյան է երգում, Հեկեկում այդ երգը այնտեղից.,.Եվ ձուլված է արդեն իմ հոգուն, Իմ բոլոր օրերին է ձուլված. Տրտմություն է իմ շուրջն ու բեկում, Իմ հոգում է անվերջ սուգ ու լաց...Ա՜խ, բոլոր կողմերում է թախիծ, Ամե՜ն տեղ է փռված տրտմություն. Եվ արդյոք՝ որտեղի՞ց, որտեղի՞ց Սպասեմ ավետիք ու խնդում...  Ընտրեցի հենց այս բանաստեղծությունը, որովհետև ինձ դուր եկավ նրա վերնգիրը: Այս բանաստեղծությունը ինձ հիշեցրեց իմ լավ օրերը: Ստեղծագործության ուժեղ պատկերը ինձ թվում է այն պատկերն է, որը ինձ դուր է եկել: Ինձ դուր է եկել այս պատկերը:Ա՜խ, բոլոր կողմերում է թախիծ, Ամե՜ն տեղ է փռված տրտմություն. Եվ արդյոք՝ որտեղի՞ց, որտեղի՞ց Սպասեմ ավետիք ու խնդում...Ընտրեցի հենց այս պատկերը, որովհետև ինձ հուզեց և կցանկանայի քնարական հերոսին օգնել:
Ես կարողանում եմ...Մայրենիից կարողանում եմ կարդալ, սիրով կարդում եմ տեղեկատվական գրքեր քաղաքների, գյուղերի, մարդկանց մասին, պատրաստում եմ ֆիլմեր և այլն: Մայրենիից գնում եմ ճամփարդությունների և պատրաստում ֆիլմ էր: Կարողանում եմ իմ բլոգում նյութեր թողարկել: Կարողանում եմ մասնակցել առցանց դասերի, մասնակցում եմ բանավոր քննարկումներին և Նոր ռադիոին, կարողանում եմ  միտքս  գեղեցիկ շարադրել: Կարողանում եմ բառարանից և համացանցից օգտվել, մարդկանցից հարցազրույց վերցնել, մարդկանց հետ խոսել ավելի պարզ, ինքնուրույն կարողանում եմ բառերը քանդել և վերլուծել, խառը նախադասությունները դասավորում եմ և ստանում տեքստ, տեքստի հերոսներին մեղադրել, արդարացնել, գրադարանից վերցնում եմ ինձ հետաքրքիր գրքեր և կարդում եմ, օգտվում եմ  Word, PowerPoint, pizap, Movie Maker, paint և այլ ծրագրերից:Երբևէ չեի մտածել, որ կարող եմ ես՝ առնետս ընկերանալ մարդկանցԵրբևէ չեի մտածել, որ կարող եմ ես՝ առնետս ընկերանալ մարդկանց
Ո՞վ եմ ես....Ո՞վ եմ ես, այս հարցին մենակ կարողեմ ես պատասխանել: Ես մի մարդ եմ ով ունի իր մտածելու ունակությունը, իմ անունը Եվա է և դրանից ոչինչ չի փոխում և ես սովորական մարդ եմ: Իմ բնավորության ամենալավ գիծը այն է, որ ես ընկերասեր եմ ու անգամ անծանոթին ես կարող եմ ասել, որ իրեն սիորում եմ, այսինքն բոլորին սիրում եմ: Կցանկանայի բնավորությանս մեջ ուղղել այն ինչ, որ վատ է և ես չգիտեմ այդ վատ բանը, բայց աստված գիտի  և թող նա ուղղի և ես կհասկանամ, թ՞ե ինչներ այդ վատ բանը և ինչներ ինձ խանգառում ապրել: Կուզեի ընկերություն անել այն մարդու հհետ, ով իմ տարիքի է, հասկացող ուղեղ ունի, մարդուն օգնել գիտի, իսկ այդ ամենը իմ ընկերների սրտերում կա և ես շնորհակալ եմ այն մարդուն ով ինձ ծանոթացրեց իմ ՍԻՐԵԼԻ ԸՆԿԵՐՆԵՐԻ հետ:
մենակ կարողեմ ես պատասխանել: Ես մի մարդ եմ ով ունի իր մտածելու ունակությունը, իմ
անունը Եվա է և դրանից ոչինչ չի փոխում և ես սովորական մարդ եմ: Իմ բնավորության ամենալավ
գիծը այն է, որ ես ընկերասեր եմ ու անգամ անծանոթին ես կարող եմ ասել, որ իրեն սիորում
եմ, այսինքն բոլորին սիրում եմ: Կցանկանայի բնավորությանս մեջ ուղղել այն ինչ, որ վատ
է և ես չգիտեմ այդ վատ բանը, բայց աստված գիտի  և թող նա ուղղի և ես կհասկանամ, թ՞ե ինչներ այդ վատ
բանը և ինչներ ինձ խանգառում ապրել: Կուզեի ընկերություն անել այն մարդու հհետ, ով
իմ տարիքի է, հասկացող ուղեղ ունի, մարդուն օգնել գիտի, իսկ այդ ամենը իմ ընկերների
սրտերում կա և ես շնորհակալ եմ այն մարդուն ով ինձ ծանոթացրեց իմ ՍԻՐԵԼԻ ԸՆԿԵՐՆԵՐԻ
հետ:մենակ կարողեմ ես պատասխանել: Ես մի մարդ եմ ով ունի իր մտածելու ունակությունը, իմանունը Եվա է և դրանից ոչինչ չի փոխում և ես սովորական մարդ եմ: Իմ բնավորության ամենալավգիծը այն է, որ ես ընկերասեր եմ ու անգամ անծանոթին ես կարող եմ ասել, որ իրեն սիորումեմ, այսինքն բոլորին սիրում եմ: Կցանկանայի բնավորությանս մեջ ուղղել այն ինչ, որ վատէ և ես չգիտեմ այդ վատ բանը, բայց աստված գիտի  և թող նա ուղղի և ես կհասկանամ, թ՞ե ինչներ այդ վատբանը և ինչներ ինձ խանգառում ապրել: Կուզեի ընկերություն անել այն մարդու հհետ, ովիմ տարիքի է, հասկացող ուղեղ ունի, մարդուն օգնել գիտի, իսկ այդ ամենը իմ ընկերներիսրտերում կա և ես շնորհակալ եմ այն մարդուն ով ինձ ծանոթացրեց իմ ՍԻՐԵԼԻ ԸՆԿԵՐՆԵՐԻհետ: I դասհետ:  Ես օգնում եմ մարդկանց, փրկում եմ մարդկանց


Փայլլող ձմեռ է: Լուսամուտներից դուրս հիանալի ձմեռ է և մարդիկ հիանում են ձյան փայլով: Մարդիկ չեն ուզում քնել, որովհետև ուզում են անընդհատ նայեն, աչք չթարթեն միայն նայեն: Սիրում են այս եղանակը: Ձյունը երջանկացնում է մարդկանց իր հետաքրքիր արկածներով և գույով: Հետաքրքիր է. Արև չկա, միայն դա է : Բոլոր փողոցներում և մայթերում ձյունն է շողշողում: Կարծես սպիտակ տերև լինեն, որ պարելով, ուրախ թափվում են, թափվում: Երազները միայն ձյան, փաթիլի, լուսնի և արևի մասին են լինում: